Ik ben eigenlijk al een paar dagen thuis, maar tot nu nog geen tijd  en zin gehad om iets op mijn weblog te schrijven. Ik ga er ook nog foto's op zetten van de laatste week.

Zoals ik in het vorige bericht zei had ik eerst niet veel zin om te reizen, maar na 2 dagen nog een paar zaken afgehandeld te hebben en nog wat te rusten kwam de zin er toch wel. Ik ben woensdag middag van het ene op het andere moment vertrokken naar Koforidua. Eerst vlug mijn koffers genomen en deze naar de organisatie gebracht zodat ik daar al vanaf was. Ik ben uiteindelijk tegen 7u toegekomen (4 uur gereisd) en dan moest ik nog naar een slaapplaats zoeken, want dat had ik nog niet geregeld. Dit was vrij snel in orde. De dag erna wou ik de kralenmarkt eens bezoeken en naar de Botifalls gaan. De kralenmarkt heb ik uiteindelijk niet echt gevonden. Ik ben dan naar de Botifalls getrokken. Hierbij hebben ze mij verkeerd afgezet waardoor ik nog een 3-tal kilometer moest stappen. Op zich vond ik dit nog positief, want het uitzicht was prachtig. In die warmte was het wel even puffen, maar de beweging deed mij wel goed!

Toegekomen aan de Botifalls was het eigenlijk niet echt de moeite, want door de droogte was er geen waterval te vinden. De omgeving op zich was wel de moeite. Ik was ook de enigste die daar rond liep wat wel eens leuk was.

Daarna ben ik doorgereisd naar Atimpoku (kort bij Voltalake, ongeveer 2uur gereisd). Daar heb ik de Voltabridge gezien en ben ik ook eens tot aan de Akosombodam geweest. Vrijdagmorgent ben ik dan ook eens langsgeweest bij een lokaal schooltje om eens te zien hoe het daar aan toe ging. Dit vond ik wel eens interessant. Ik ben in een paar klassen langsgeweest en even de les bijgewoond. Het was eens iets anders dan de school waar ik les gaf, want was meer een dorpsschooltje. De kinderen ook wel een uniform aan en hadden ook schriftjes, maar het was toch wel wat kleiner.

Daarna ben ik doorgereisd richting Kpong, want ik had afgesproken met Jessie en Imke die voor mij vertrokken waren en nu terugkwamen van Ho. We zijn toen samen een kralenfabriek gaan bezoeken. Dit was enorm interessant, want we kregen uitleg over hoe de kralen gemaakt werden en dit op een heel practische manier (zie foto's). Glazen flessen werden volledig verpulverd tot zand en dit werd dan in de ovens gesmolten in een mal van klei. We moesten hiervoor niets betalen, maar daarna brachten ze ons naar het winkeltje waar hun sieraden lagen die ze gemaakt hadden met de kralen die ze gemaakt hadden en ze verwachtte wel dat je iets kocht (wel niet verplicht natuurlijk). Met heel veel plezier heb ik hier een paar zaken gekocht, want was spotgoedkoop en enorm toffe souveniers.

Op weg naar Koforidua en daarna naar Kumasi. Na lang zoeken hebben we uiteindelijk een hotelletje gevonden om te overnachten, wel met drie in een tweepersoonsbed, maar dat is alleen maar gezellig:). Gelukkig waren het wel heel brede bedden:).

Zaterdag kwamen we tegen 2u terug toe in Kumasi en dan zijn we nog een laatste keer naar het cultureel centrum geweest.

Normaal ging ik zaterdagavond terug op school slapen, maar omdat we besloten hadden om toch weer uit te gaan was het toch wel handiger om op de compound te slapen. We hebben ons die avond goed geamuseerd, maar er was toch wel enorm weinig volk aanwezig ( zie foto's).

De laatste zondag doorgebracht op de compound.

Maandag ben ik terug naar mijn school gegaan om daar nog een paar zaken af te handelen. 's Avonds is Imke langsgekomen en toen hebben we samen mijn vlechtjes los gemaakt, zodat ik de dag erna nieuwe kon gaan laten zetten. 's Morgens vroeg wakker en tegen 7u30 was ik al bij de kapster. Tegen 12u30 eindelijk gedaan. Ik heb hierbij een paar keer enorm afgezien, maar dit was mijn laaste kans om nog eens vlechtjes in mijn haar te laten zetten. In de namiddag ben ik terug naar mijn school gegaan en ben ik nog eens langsgeweest bij de leerkrachten om afscheid te nemen. Ik kwam te horen dat ze mij iets wilden geven, maar dat ik daarvoor woensdag nog eens moest terugkomen omdat het nog niet gelukt was om het te gaan halen.

Dinsdagavond zijn we dan met de organisatie nog iets gaan eten in een Liberiaans restaurant.

Woensdag ben ik dan 's morgens nog eens naar mijn school getrokken, want ze hadden gebeld om te zeggen dat ze hun cadeau hadden. Het heeft even geduurd, maar na een dik uur waren alle leerkrachten verzameld en kwam de directeur opdagen. Ik had het totaal niet verwacht van iets te krijgen en had zeker niet verwacht dat daarvoor alle leerkrachten zouden verzameld worden. De directeur heeft een korte speech gehouden en toen kreeg ik mijn sjaaltje uit Kente (typische stof van Ghana die geweven is). Ik heb toen ook maar even een korte speech gehouden, dit vooral om van iedereen nog eens een laatste keer afscheid te nemen. Daarna hadden ze nog drank voorzien en we hebben dan nog even foto's genomen. Ik ben natuurlijk ook even tot bij de kinderen geweest en deze hebben mij schattige handkusjes geworpen toen ik weg ging... Ik zal ze missen. In de namiddag ben ik met Jessie, Ilze en Pieter nog eens naar het zwembad geweest en van de laatste zonnestralen genoten. 's Avonds nog eens gaan eten met Jessie, Ilze en Pieter (lekkere Jollofrice) en daarna de laatste nacht doorgebracht op de compound.

Donderdagmorgent kreeg ik het toch even moeilijk toen ik moest afscheid nemen van de organisatie, want we hebben met hun toch wel leuke momenten beleefd. Ik heb er niet zoveel gezeten, maar de momenten dat ik er was hebben we ons altijd goed geamuseerd. Op dat moment heb ik mijn eerste traantjes weggepinkt. Tegen 8u zijn we vertrokken naar het STC station om de bus te nemen naar Accra en tegen 11u zijn we daar uiteindelijk pas vertrokken omdat de bus vertraging had. Tegen 6u30 ongeveer aan de luchthaven. We waren dus goed op tijd, want tegen 10u30 moesten we pas ons vliegtuig halen.

Toen we uiteindelijk op het vliegtuig zaten hebben we alledrie ( Jessie, Joke en ik) weer wat traantjes weggepinkt, want dit was toch wel de laatste keer waarschijnlijk dat we hier zouden zijn (ook al willen we alledrie terug).

In Londen hebben we dan afscheid genomen van Ilze en Pieter, want zij moesten richting Nederland. We hebben uiteindelijk 2u vertraging gehad daar en er waren al problemen met de bagage, maar dat maakte ons allemaal niet uit (geduld hebben we in Ghana wel geleerd).

Tegen 2u waren uiteindelijk uit de luchthaven in Zaventem. Mijn ouders en mijn zus zijn mij komen halen en daar ik mocht kiezen waar ik naartoe ging heb ik ervoor gekozen om naar een ijssalon te gaan:) (ook al heb ik ook ijs gehad in Ghana).

Tot nu toe heb ik nog niet echt een cultuurschok gehad. Wel had ik bijna in een gat gekropen wanneer ik bij de bakker ging, want was het niet meer gewoon dat het zo stil kan zijn in een winkel. In Ghana is er overal muziek of mensen die met elkaar aan het praten zijn of die tegen u beginnen.

Ik heb tot nu toe ook precies het gevoel dat ik niet ben weggeweest, wat op zich heel raar is na bijna 3 maand weggeweest te zijn.

Ik laat nog wel iets weten als de cultuurschok nog zou komen, maar tot nu toe ben ik gewoon wat moe en moet ik gewoon terug in het Westers ritme komen (alhoewel ik ga proberen om toch niet volledig in het stressritme te komen).

Het was in elk geval de mooiste ervaring die ik ooit heb meegemaakt en hopelijk kan ik ooit teruggaan.